The wind in my mind

ใช้ชีวิต ติดหล่ม จมความรัก
ไม่อาจหัก ห้ามดวงจิต คิดใฝ่หา
ไม่เคยเว้น เคยอ้างว้าง ห่างกานดา
เพียงเพราะว่า ใจใฝ่หา ล่ารักไป

เพราะหลงลืม ดวงจิต คิดไปว่า
ที่ผ่านมา ขาดหาย ในทุกสิ่ง
จึงเข้าล่อง ลองใฝ่หา ความรักจริง
แต่ลืมสิ่ง ที่สำคัญ ปันรักไป

ลืมว่ารัก คือรัก ใช่รักหลอก
ลืมว่าบอก หลอกหัวใจ ให้ไหวหวั่น
ลืมว่ารัก นั้นคือรัก ทำหนักใจ
ลืมว่าไล่ วิ่งหารัก ยิ่งรักลม

ยิ่งไขว้คว้า ยิ่งอ้างว้าง ร้างในจิต
ยิ่งไล่ติด รักยิ่งล้า ล่าเวหน
ยิ่งตามจับ รักยิ่งลับ กลับวกวน
ยิ่งตามตน ยิ่งจนใจ ไร้รักจริง

ต้องถามใจ ในเจ้า เหงานักหรือ
จึงเพียรยื้อ เพื่อรักไว้ ไร้ความหมาย
หวังเพียง เติมสิ่งที่ขาด บาดใจกาย
ไร้ความหมาย ในดวงจิต คิดไม่เป็น

หลอกตัวเอง อยู่หรือเจ้า เราขอถาม
ที่เจ้าตาม รักในหล้า หาทุกหน
ถามตัวเอง เคยมีรัก ดั่งใจตน
หรือเพียงพ้น ผลกรรมเก่า ที่เฝ้าตาม

ลองหยุดดู ใจเจ้าก่อน ใช่สอนสั่ง
เพียงเพราะหวัง ไว้ให้เห็น ใจเป็นอยู่
เพียงแต่เจ้า จะหยุดรัก พักใจดู
คงได้รู้ สิ่งค้นหา ว่าสิ่งใด