จะกอดกก อกอุ่น ละมุนละมอม
จะตระกอง มองพี่ ไม่มีหาย
จะเป็นของ ตัวพี่ ไม่มีกลาย
จะมั่นหมาย ชายเดียว ไม่เกี่ยวใคร

หากได้พี่ เป็นคู่ ตุนาหงัน
จะไม่ขอ แบ่งปัน ใครทั้งหลาย
จะรักพี่ หลงพี่ ไม่มีคลาย
ให้ชีพวาย ไม่คลายรัก ภักดีเธอ

เพียงอ้อมกอด อกอุ่น ให้หนุนรัก
เพียงสายตา ประจักษ์ ว่ารักหมาย
ริมฝีปาก พร่ำพรอด กอดไม่คลาย
จุดประกาย ไฟรัก ตระหนักทรวง

ประคองกก ประคองกอด พร่ำพรอดรัก
เอากายพัก พิงแอบ แนบหัวไหล่
ประจงกรอง ตะครองจูบ พาลูบไป
ระลุกไล้ ไล่เร้น เฟ้นร่างกาย

ผะผะผ่าว ร้าวรอน ร้อนไอรัก
พึงตระหนัก ผะผิวผ่อง ร้องเรียกหา
พร่ำคำพรอด ออดรัก จรรนรรจา
รจนา ผวากอด ออดพี่ชาย

พริ้วปลายนิ้ว ริ้วไล่ ไล้ดวงหน้า
อีกดวงตา หวานฉ่ำ ย้ำใจหาย
ริมฝีปาก ลากเล่น เล้นร่างกาย
แทบมลาย ปลายลิ้นร่อน เข้าชอนเชย

จะเอยอิ่ม อกแอ่น แล่นหารัก
ที่พิงพักตร์ รักแอบ แนบอกหญิง
สุดจะเอ่ย ถ้อยคำ มาท้วงติง
ด้วยเป็นหญิง จึงเอียงแอบ แนบพี่ชาย

พริ้วพริ้วผ่าว ร้าวรอน อ้อนเรียกหา
ปทุมา เผยผุดผ่อง น้องใจหาย
ตระหนักเนื้อ แนบเนื้อ เอื้อพี่ชาย
แทบวางวาย ปลายลิ้น แทบสิ้นลม

ดั่งภมร ชอนไช ไล้เกสร
ให้โอนอ่อน แอ่นอก ยกไรผม
พระพี่เพื่อ เรื้อไล่ ใจจำนงค์
โอ้โฉมยง ยามนี้ ยอมพลีกาย

ดังพายุ ลุแก่โทษ ลงโขดหิน
แทบดายดิ้น สิ้นซัด ถนัดถา
ไม่ฟังเสียง เพียงแผ่ว แว่วจรรจา
ทั้งประหม่า ทั้งถวิล ให้สิ้นอาย

เผยอยั้ง พลั้งกาย เข้ากายกก
ทั้งตระหนก ตกใจ ในภาพฝัน
ทั้งถวิล ผินกาย พลันละวัล
ทั้งกระสันต์ สั่นทรวง ห่วงอาลัย

พายุพัด รัดร่าง ให้ลอยล่อง
ปทุมทอง สองสั่น ถลั้นหา
ให้นวลน้อง พาล่อง ท่องธารา
ดังชิงช้า ถลาร่อน ผ่อนอารมณ์

พยับโยก เยื่อนย่ำ ย้ำชิงช้า
ตกประหม่า พาโยก กระโชกสาย
ชิงช้าแกว่ง ไกวแรง แข่งพระพาย
แทบวางวาย พระพายพัด สะบัดโยน

ดังล่องเรือ เหนือพายุ ปะทุทั้ง
ธาราหลั่ง รินล้น ปนคลื่นสาย
กระฉกฉอก ยอกย้อน ให้ผ่อนคลาย
แล้วรัดกาย ก่ายกกกอด พลอดรำพัน

 แต่ไม่ได้เขียนนาน ฝืด ๆ ยังไงชอบกล

Comment

Comment:

Tweet

big smile

#2 By haamaan on 2010-05-11 21:55

ชายชมชายไม่ได้เหรอคะ?
[/โดนถีบออกจากบล็อค]

Hot!

#1 By @ThiS on 2010-05-11 19:17